matura fizyka (fot.freedigitalphotos.net)matura fizyka (fot.freedigitalphotos.net)

Matura 2007 – fizyka podstawowy – arkusze maturalne

Arkusz egzaminacyjny z fizyki i astronomii w 2007 roku zawierał 11 stron, na których zamieszczono 23 pytania. Maturzyści mogli przeznaczyć 120 minut na rozwiązywanie egzaminu i zdobyć maksymalnie 50 punktów. Zdający musieli wykazać się m.in. umiejętnością posługiwania się pojęciami i wielkościami fizycznymi oraz znajomością różnych zjawisk i praw, które nimi rządzą.

Pierwsza część arkusza składała się z 11 zadań zamkniętych. W niemal połowie z nich należało wykonać obliczenia (zd. 1., 2., 7., 9. i 10.). W pozostałych pytaniach maturzyści mieli oznaczyć:

  • (3) w jaki sposób przepływa prąd elektryczny w dwóch, umieszczonych obok siebie, przewodach;
  • (4) co można zaobserwować na ekranie położonym za siatką dyfrakcyjną, gdy pada prostopadle na nią monochromatyczna wiązka światła wysłana przez laser;
  • (5) odpowiedzieć, czym jest zasada nieoznaczoności Heisenberga;
  • (6) w jakim kierunku zostanie odchylona wiązka dodatnio naładowanych cząstek pochodzenia kosmicznego, biorąc pod uwagę pole magnetyczne ziemi;
  • (8) co dzieje się z długością i prędkością fali, kiedy wiązka światła przechodzi z ośrodka o większym współczynniku załamania do ośrodka o mniejszym współczynniku załamania.

Druga część składała się z 9 pytań otwartych. W każdym z nich należało dokonać obliczeń. Zadania polegały kolejno na:

  • (11) obliczeniu wartości prędkości średniej samochodu, który porusza się ruchem jednostajnie przyspieszonym z przyspieszeniem o wartości 3m/s2, po pierwszych czterech sekundach.
  • (12) obliczeniu wartości siły hamującej wagon o masie 40 ton, któremu początkowo nadano prędkość o wartości 5m/s i poruszając się ruchem jednostajnie opóźnionym zatrzymał się po 20 sekundach
  • (13) obliczeniu wartości prędkości, z jaką piłka wyrzucona pionowo w górę na 1m z prędkością 4m/s, uderzy o podłogę
  • (14) obliczeniu wartości wypadkowej siły grawitacji działającej na kulę
  • (15) wykazać (pomijając obliczanie wartości liczbowych), że wartość pierwszej prędkości kosmicznej dla Ziemi można obliczyć z zależności v = √ g R2.
  • (16) ustalić, czy w czasie lotu na Marsa kosmonauci będę przebywali w stanie nieważkości oraz należało wykazać, że III prawo Keplera jest spełnione dla księżyców Marsa
  • (17)  obliczeniu współczynnika załamania materiału, z którego wykonano płytkę, wykorzystując informacje zawarte na rysunku i w tabeli oraz zapisaniu dwóch warunków, jakie muszą być spełnione, aby na granicy dwóch ośrodków wystąpiło zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia
  • (18) obliczeniu długości wahadła, który ma w układzie postać SI x=0,02sin√20 t, a jego wartość przyspieszenia ziemskiego jest równa 10m/s2 oraz na przedstawieniu na wykresie zależności wychylenia tego wahadła od czasu
  • (19) obliczeniu liczby moli wodoru, które znajdują się w cylindrze o objętości 15 dm3, wiedząc, że ciśnienie wodoru jest równe 1013,82 hPa a jego temperatura wynosi 27oC
  • (20) obliczeniu częstotliwości fali wysyłanej podczas przechodzenia elektronu w atomie wodoru z orbity drugiej na pierwszą, wiedząc, że atom emituje wówczas światło o fali w próżni o długości 1,22*10-7m oraz obliczeniu energii emitowanego fotonu.
  • (21) zapisaniu opisanych w treści zadania reakcji
  • (22) obliczeniu długości fali de Brogile’a dla padającego na ekran elektronu, wiedząc, że elektrony w kineskopie telewizyjnym są przyspieszane napięciem 14 kV.
  • (23) obliczeniu minimalnej wartości pędu fotonu, który padając na wykonaną z cezu katodę fotokomórki spowoduje przepływ prądu, wiedząc, że praca wyjściowa elektronów z cezu wynosi 2,14 eV.

 

Pobierz arkusz w PDF na swój komputer:

(pobierz plik PDF)

Lub zobacz go online:

K. Macha, źródło: CKE

 

Dodaj komentarz:

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Profesjonalny kurs maturalny z języka polskiego - 100% ZA DARMO ! ! ! --> Sprawdź teraz...
Zapisz się!
facebook