Matura z chemii (Fot.freedigitalphotos.net)

Jak i z czego przygotować się do matury z chemii?

Osoby zdające egzamin maturalny z chemii, powinny zapoznać się ze standardami wymagań egzaminacyjnych. Dodatkowo przedstawiamy kilka wskazówek, jak najlepiej przygotować się do matury z tego przedmiotu.

STANDARDY WYMAGAŃ EGZAMINACYJNYCH

I. WIADOMOŚCI I ROZUMIENIE
Zdający zna, rozumie i stosuje terminy, pojęcia i prawa oraz wyjaśnia procesy i zjawiska:

Poziom podstawowy Poziom rozszerzony
1) zna i rozumie prawa, pojęcia i zjawiska
chemiczne, posługuje się terminologią
i symboliką chemiczną związaną z:
a) budową atomu, izotopami
i promieniotwórczością naturalną,
b) wiązaniami chemicznymi,
c) molem substancji chemicznej,
d) pierwiastkami i związkami
chemicznymi,
e) typami reakcji chemicznych,
f) roztworami wodnymi i ich
stężeniem,
g) dysocjacją jonową i reakcjami
zobojętnienia i strącania osadów,
h) reakcjami utleniania i redukcji,
i) węglowodorami i ich pochodnymi,
1) jak na poziomie podstawowym oraz:
a) budową atomu w jakościowym
ujęciu mechaniki kwantowej,
izotopami i promieniotwórczością
sztuczną,
b) szybkością reakcji chemicznych,
katalizą,
c) układami koloidalnymi,
d) elektrolitami, dysocjacją jonową
oraz reakcjami zachodzącymi
w roztworach wodnych,
e) ogniwami galwanicznymi
i elektrolizą,
f) szeregiem homologicznym,
g) izomerią związków organicznych,
2) opisuje właściwości najważniejszych
pierwiastków i związków chemicznych
oraz ich zastosowania:
a) właściwości fizyczne i chemiczne
metali i niemetali (sodu, potasu,
magnezu, wapnia, glinu, cynku,
żelaza, miedzi, wodoru, tlenu, azotu,
chloru, bromu, węgla, krzemu,
fosforu, siarki),
b) właściwości fizyczne i chemiczne
tlenków wymienionych w lit. a metali
i niemetali, wodorków niemetali
(tlenu, azotu, chloru, bromu, siarki),
najważniejszych zasad, kwasów i soli,
węglowodorów i ich pochodnych,
c) zastosowania poznanych substancji
chemicznych i zagrożenia
powodowane niewłaściwym ich
wykorzystaniem,
2) jak na poziomie podstawowym oraz:
a) właściwości fizyczne i chemiczne
metali (chromu, manganu, srebra),
b) właściwości fizyczne i chemiczne
tlenków wymienionych metali,
wodorków, wodorotlenków, kwasów
i soli, węglowodorów i ich
pochodnych,
3) przedstawia i wyjaśnia zjawiska
i procesy chemiczne:
a) zapisuje równania reakcji
chemicznych w formie cząsteczkowej
i jonowej,
b) interpretuje jakościowo i ilościowo
równania reakcji chemicznych,
c) opisuje efekty energetyczne
przemian,
d) określa czynniki wpływające na
przebieg reakcji chemicznych.
3) jak na poziomie podstawowym.

 

II. KORZYSTANIE Z INFORMACJI
Zdający wykorzystuje i przetwarza informacje:

Poziom podstawowy Poziom rozszerzony
1) odczytuje i analizuje informacje
przedstawione w formie:
a) tekstu o tematyce chemicznej,
b) tablic chemicznych, tabeli, wykresu,
schematu, rysunku,
1) jak na poziomie podstawowym
2) uzupełnia brakujące informacje na
podstawie analizy tablic chemicznych,
tabeli, wykresu, schematu, rysunku
i tekstu,
2) jak na poziomie podstawowym
3) selekcjonuje, porównuje informacje, 2) jak na poziomie podstawowym
4) przetwarza informacje według podanych
zasad:
a) konstruuje schematy, rysunki,
tabele, wykresy,
b) formułuje opisy przedstawionych
zjawisk, procesów,
4) jak na poziomie podstawowym
5) wykonuje obliczenia chemiczne:
a) z zastosowaniem pojęcia mola
i objętości molowej,
b) stechiometryczne,
c) związane ze stężeniem
procentowym i stężeniem molowym
roztworu.
5) jak na poziomie podstawowym oraz:
a) związane z izotopami i przemianami
promieniotwórczymi,
b) z zastosowaniem warunków
standardowych i warunków
normalnych,
c) związane z rozpuszczalnością,
przeliczaniem stężeń,
d) związane z SEM ogniwa oraz
z zastosowaniem praw elektrolizy,
e) związane ze stałą równowagi, stałą i stopniem dysocjacji, prawem
rozcieńczeń Ostwalda, pH roztworu,
f) związane z szybkością reakcji
chemicznej,
g) związane z efektami energetycznymi
przemian.

 

III. TWORZENIE INFORMACJI
Zdający rozwiązuje problemy, tworzy i interpretuje informacje:

Poziom podstawowy Poziom rozszerzony
1) wyjaśnia zależności przyczynowo-
-skutkowe w zakresie: podobieństw
i różnic we właściwościach pierwiastków,
zależności między budową substancji
a jej właściwościami oraz przemian
chemicznych,
1) jak na poziomie podstawowym
2) planuje typowe eksperymenty
i przewiduje obserwacje,
2) planuje eksperymenty i przewiduje
obserwacje,
3) interpretuje informacje oraz formułuje
wnioski.
3) interpretuje informacje oraz formułuje
wnioski i uzasadnia opinie.

 

Jak przygotować się do egzaminu z chemii?

Przede wszystkim należy uważanie czytać polecenia do wszystkich zadań. Do tej rady warto zastosować się nie tylko podczas pisania egzaminu z chemii, ale także wszystkich innych testów. To właśnie treść polecenia jest kluczowa dla zrozumienia całego zadania, a także poprawnego jego wykonania.

Należy zwrócić szczególną uwagę na czasowniki operacyjne obecne w poleceniu. Kiedy w treści zadania widnieje zapisz, oblicz, narysuj, podaj należy zastosować się do wskazań. Przy udzielaniu odpowiedzi należy jasno formułować myśli, unikać uogólnień czy skrótów myślowych. By odpowiedź została uznana za poprawną należy używać odpowiedniej terminologii, nomenklatury oraz symboliki chemicznej.

Jeśli do zadania dołączone są materiały pomocnicze- np. tabele, wykresy, schematy, teksty– przed rozwiązaniem należy zapoznać się z załącznikami. Warto dokładnie przeanalizować oraz zinterpretować każdy z nich.

Należy unikać podawania podwójnych (lub wielu) odpowiedzi– nawet jeśli któraś z nich będzie poprawna, dołączenie drugiej (bądź kilku innych), błędnej poskutkuje niezaliczeniem całego zadania. Odpowiedzi błędne traktowane są jako brak odpowiedzi.

Nie należy także pisać wszystkiego, co wiemy. Należy podać dokładnie tyle odpowiedzi ile wymaganych jest w poleceniu. Jeśli więc z treści zadania wynika, że za podanie trzech argumentów otrzymać można maksymalną ilość punktów, podać należy dokładnie trzy argumenty. Każdy kolejny, nawet poprawny, argument nie będzie uwzględniany przy ocenianiu.

Na egzaminie maturalnym z chemii pojawić może się kilka typów zadań. Aby poprawnie je rozwiązać należy zapoznać się z kryteriami oceny każdego typu.

Zadania rachunkowe.

Należy przede wszystkim pamiętać, by jasno przedstawić tok rozumowania podczas rozwiązywania zadania. Nie wystarczy zatem podanie samej odpowiedzi końcowej, by uzyskać maksymalną liczbę punktów. Oceniane są zarówno metoda rozwiązywania, same obliczenia jak i wynik końcowy wraz z jednostką. O ile brak jednostki (lub błędna jednostka) przy poprawnym wyniku oraz zastosowaniu poprawnej metody rozwiązywania, poskutkuje utratą tylko 1 punktu, o tyle zastosowanie błędnej metody, nawet gdy podany wynik jest prawidłowy, spowoduje uznanie całego zadania za błędne. W takim wypadku uczeń otrzyma za zadnie zero punktów.

Źródło: cke.edu.pl, wiadomosci24.pl
J. Jankowska

 

Komentarze:

Dodaj komentarz:

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

facebook