Matura 2025 – Język Niemiecki poziom podstawowy – arkusze maturalne

Egzamin maturalny z języka niemieckiego na poziomie podstawowym (Formuła 2023) odbył się 7 maja 2025 r. (środa) i rozpoczął się o 9:00. Zdający pracowali z jednym arkuszem CKE obejmującym część pisemną; do zadań na słuchanie dołączone były nagrania odtwarzane dwukrotnie. Na rozwiązanie całości było 120 minut. Arkusz składał się z 12 zadań, za które można było zdobyć maksymalnie 60 punktów; aby zdać, trzeba uzyskać co najmniej 30% punktów. W trakcie egzaminu nie potrzebujesz własnych materiałów typu tablice czy kalkulator — kluczowe są uważne czytanie poleceń, poprawne przenoszenie odpowiedzi na kartę odpowiedzi i rozsądne zarządzanie czasem.

Spis treści

Jeśli przygotowujesz się do swojej matury z niemieckiego, ten arkusz jest świetną mapą tego, co realnie może Cię spotkać. Poniżej rozkładam go na czynniki pierwsze: co było sprawdzane, gdzie najłatwiej zgubić punkty i jak podejść do podobnych zadań w tym roku. Piszę prosto, jak redaktorka, ale z myślą o Tobie — maturzyście, który chce wycisnąć maksimum z powtórek.

Jak maturzyści oceniali trudność matury z niemieckiego podstawowego?

Z relacji uczniów wynika, że arkusz był „do zrobienia”, ale nie był zupełnie bez pułapek. Najczęściej powtarzała się opinia, że trudność była zbliżona do typowych arkuszy CKE: dużo klasycznych formatów, za to kilka momentów wymagających dużej precyzji (zwłaszcza w słuchaniu z uzupełnianiem po niemiecku i w e-mailu).

„Nie miałam wrażenia, że to jakaś niespodzianka, raczej standard — ale trzeba było się pilnować z detalami” — mówi Ania, maturzystka z Warszawy.

Z kolei Bartek, maturzysta z Gdańska podsumował krótko:

„Najbardziej bolały mnie drobne rzeczy: jedno słowo w złym miejscu i punkt ucieka”.

Warto też zapamiętać jedną rzecz: nawet jeśli ogólnie arkusz wydaje się „średni”, to o wyniku często decydują małe nawyki — przenoszenie odpowiedzi na kartę, kontrola limitu słów w wypowiedzi pisemnej i uważne czytanie poleceń.

Jak wyglądała struktura arkusza i za co były punkty?

Arkusz był podzielony na cztery części:

słuchanie (zadania 1–3, razem 15 pkt),
czytanie (zadania 4–7, razem 20 pkt),
środki językowe (zadania 8–11, razem 13 pkt)
oraz wypowiedź pisemna (zadanie 12, 12 pkt).

To ważne, bo od razu widzisz, gdzie „leżą” punkty: czytanie i słuchanie to największa pula, ale pisanie jest najbardziej czasochłonne i łatwo w nim stracić punkty za brak elementu treści.

Karolina, maturzystka z Poznania zwróciła uwagę na organizację:

Najbardziej pilnowałam, żeby zamknięte odpowiedzi przenieść na kartę. W stresie łatwo o tym zapomnieć..

I to jest rada, którą powtarzam każdemu: na maturze liczą się odpowiedzi na karcie, nie w brudnopisie.

Słuchanie: jakie typy zadań pojawiły się w nagraniach?

Słuchanie obejmowało trzy zadania i klasycznie sprawdzało zarówno ogólny sens, jak i szczegóły. Nagrania były odtwarzane dwukrotnie, więc opłaca się słuchać „strategicznie”: za pierwszym razem łapiesz temat i strukturę, za drugim dopinasz detale.

Dentysta, aplikacje i higiena: zadanie na dopasowanie głównej myśli

W pierwszym zadaniu miałeś 5 krótkich wypowiedzi związanych z higieną jamy ustnej i gabinetem dentystycznym. Twoim celem było dopasowanie ich do stwierdzeń, czyli wyłapanie sensu i intencji: raz to była zapowiedź audycji z poradami, innym razem rozmowa o zachęceniu dziecka do mycia zębów (z motywem aplikacji), reklama aplikacji czy opis gabinetu przyjaznego osobom z lękiem. To typ zadania, w którym pomagają „słowa-klucze”, ale równie ważny jest ton wypowiedzi (porada, reklama, relacja).

Minihistorie i różne konteksty: rozumienie szczegółów i intencji

W zadaniu 2 pojawiły się cztery krótsze teksty do wyboru odpowiedzi — tematy były różne: akcja młodzieży „Plastikpiraten” nad rzeką, rozmowa o wypożyczeniu sukienki wieczorowej online zamiast kupna, historia zmiany kariery (biolog i praca z ludźmi przez fotografię) oraz refleksje o szkole, która uczy samodzielnego myślenia, ale ma słabą kulturę debat. W takich zadaniach najczęściej „wkręcają” odpowiedzi bardzo podobne do siebie, więc Twoją przewagą jest precyzja: kto co zrobił, dlaczego, z jakim skutkiem.

Stołówka szkolna i uzupełnianie po niemiecku: precyzja zapisu

Zadanie 3 było krótkim wywiadem o stołówce szkolnej — plusy (duży wybór dań, opcje mięsne/wege/vegan), aplikacja do menu, płatności i zamawiania, a także drobne uwagi typu wystrój bez kwiatów. Tu nie zaznaczasz kratki, tylko uzupełniasz informacje po niemiecku. To moment, w którym łatwo stracić punkty przez literówkę, zły rodzajnik albo pominięcie szczegółu. Michał, maturzysta z Wrocławia powiedział mi: „Słuchanie było okej, ale w tym uzupełnianiu bałem się, że zapiszę jedno słowo inaczej niż w nagraniu”. I dokładnie dlatego warto ćwiczyć notowanie słów „na brudno” w trakcie odsłuchu, a dopiero potem czytelnie przepisać.

Czytanie: jakie teksty i jakie pułapki w poleceniach?

Część na czytanie miała aż 20 punktów, więc potrafi „zrobić wynik”. W arkuszu zobaczysz kilka formatów: dopasowania, pytania wielokrotnego wyboru i uzupełnianie spójności tekstu. Najważniejsze: w czytaniu często nie przegrywasz brakiem słownictwa, tylko pośpiechem.

Kurs tańca i dopasowanie pytań do akapitów

W zadaniu 4 pracowałeś na tekście o kursie tańca i dopasowywałeś pytania do fragmentów. Tu nie chodzi o tłumaczenie wszystkiego, tylko o wyłapanie, w którym akapicie jest informacja o tym, co Cię interesuje (np. organizacja, zasady, oferta). Dobra metoda: podkreśl słowa w pytaniu, a potem szukaj ich parafraz w tekście.

Rejsy i praca na wielu źródłach: teksty, list, fragment książki i wykres

Zadanie 5 było najbardziej „mieszane”: kilka źródeł o rejsach (artykuł, list, fragment książki, wykres preferencji) i do tego dopasowania oraz SMS-y z lukami po polsku. To sprawdzian umiejętności łączenia informacji — a więc dokładnie tego, co na maturze bywa trudniejsze niż samo czytanie. Jeśli szykujesz się do podobnego zadania, ćwicz dwa ruchy:

szybkie skanowanie tekstu po danych i faktach,
rozpoznawanie, który fragment jest opinią, a który konkretem.

Serial „Der Bergdoktor” i pytania wielokrotnego wyboru

W zadaniu 6 pojawił się tekst o serialu „Der Bergdoktor” i wydarzeniu dla fanów. Pytania były w formule wielokrotnego wyboru, czyli liczyła się umiejętność odróżniania informacji wprost od wniosków. W tym typie zadań radzę Ci czytać pytanie, potem odpowiedzi, a dopiero potem wracać do tekstu — szybciej trafisz w fragment, który rozstrzyga.

Minimalizm i wstawianie zdań: spójność i logika

Zadanie 7 polegało na wstawianiu zdań do tekstu o minimalizmie. To klasyczne sprawdzanie kohezji: zaimki, łączniki, następstwo myśli, powtórzenia kontrolowane. W tym zadaniu znajdziesz „haczyki” typu zdanie pasujące tematycznie, ale psujące logikę. Pomaga prosta kontrola: czy po wstawieniu zdania nadal wiadomo, do czego odnosi się „to”, „tamto”, „on/ona”, i czy czas w zdaniu zgadza się z resztą akapitu.

Środki językowe: co trzeba było umieć z gramatyki i słownictwa?

Ta część to 13 punktów, czyli nie najwięcej, ale tu da się zdobyć punkty szybko — o ile znasz schematy. Pojawiły się minidialogi na funkcje językowe, zadania na jeden wyraz pasujący do dwóch zdań oraz transformacje z limitem słów.

Funkcje językowe w dialogach: reakcja, prośba, propozycja

W zadaniu 8 były krótkie dialogi, w których dobierasz wypowiedź pasującą do sytuacji. To świetny obszar do nauki „gotowców” komunikacyjnych: jak grzecznie odmówić, jak zaproponować, jak dopytać. Ola, maturzystka z Krakowa mówiła: „Dialogi poszły mi najlepiej, bo miałam listę zwrotów i je po prostu rozpoznawałam”.

Jeden wyraz do dwóch zdań: znaczenia i kolokacje

W zadaniach 9 i 10 kluczowe było dobranie jednego słowa pasującego do dwóch zdań (czasem chodzi o wieloznaczność, czasem o kolokacje). To nie jest „wiedza encyklopedyczna”, tylko trening: rozwiązuj podobne zadania seriami i zapisuj pary: słowo + typowe połączenie. Dzięki temu na egzaminie szybciej zobaczysz, co brzmi naturalnie po niemiecku.

Transformacje do 3 słów: szyk, rekcja i konstrukcje

Zadanie 11 to transformacje z limitem do trzech słów. Tu wygrywa dokładność: szyk w zdaniu, wymagany przypadek po czasowniku/przyimku, czas i forma. Kolejne zadanie będzie dla Ciebie pewnie zaskoczeniem tylko wtedy, gdy nie pilnujesz limitu — wpisanie czterech słów zwykle oznacza brak punktu, nawet jeśli sens jest poprawny.

Wypowiedź pisemna: temat, polecenie i wytyczne CKE

W arkuszu była jedna dłuższa wypowiedź: e-mail. To zadanie jest warte 12 punktów i realnie „zjada” czas, więc zaplanuj je tak, by nie pisać w pośpiechu.

Dokładne polecenie (sens i forma): należało napisać e-mail do kolegi z Niemiec na temat wystawy szkolnej, uwzględniając cztery elementy treści:

okazję/okoliczność,
opis eksponatu,
problem i jego rozwiązanie,
reakcję zwiedzających.

Wymagana długość: 100–150 słów. Oceniane były: kompletność treści, spójność i logika, zakres oraz poprawność środków językowych.

Jeśli mam Ci dać jedną praktyczną wskazówkę: zanim zaczniesz pisać, zrób mini-plan w czterech linijkach (po jednym punkcie na każdy element).

Kuba, maturzysta z Łodzi ujął to tak:

„Najłatwiej było mi pilnować treści, gdy odhaczałem cztery wymagania jak checklistę”.

To naprawdę działa — i chroni przed sytuacją, w której e-mail jest ładny językowo, ale brakuje jednego obowiązkowego fragmentu.

Czego uczniowie spodziewali się w arkuszu i co się potwierdziło?

Najczęstsze przewidywania przed egzaminem były dość trafne: maturzyści oczekiwali klasycznego zestawu zadań CKE (słuchanie + czytanie + środki językowe + e-mail) i dokładnie to dostali. Sprawdziło się też założenie, że w czytaniu pojawi się zadanie na spójność tekstu, a w środkach językowych — transformacje z limitem słów. Zaskoczenie było raczej „miękkie”: tematyka nagrań (dentysta, stołówka, aplikacje) wymagała szybkiego reagowania na słownictwo z życia codziennego, a nie tylko szkolnych tematów.

Weronika, maturzystka z Lublina opowiedziała:

Ćwiczyłam głównie podróże i szkołę, a tu nagle dentysta i aplikacja — dało się, ale trzeba było być czujnym…

I to jest dobra wskazówka do Twoich powtórek: dorzuć słownictwo praktyczne (usługi, zdrowie, jedzenie, aplikacje), bo ono często pojawia się w słuchaniu i w krótkich tekstach.

Podsumowanie: jak wykorzystać ten arkusz w przygotowaniach?

Jeśli chcesz przygotować się mądrze, potraktuj ten arkusz jako plan treningowy, a nie jednorazową ciekawostkę. Najwięcej zyskasz, gdy powtórzysz go „na raty”: osobno słuchanie (z naciskiem na wyłapywanie szczegółu), osobno czytanie (z pracą na strukturze tekstu i parafrazach), a środki językowe przerobisz seriami krótkich zadań, żeby wejść w rytm.

W pisaniu skup się na kontroli wymagań: cztery elementy treści, spójność i limit słów. Dzięki temu na Twoim egzaminie nie będziesz walczyć z formatem — tylko spokojnie zbierzesz punkty tam, gdzie inni tracą je przez pośpiech i drobiazgi.