Matura 2019 – Informatyka poziom rozszerzony – odpowiedzi do arkuszy

Spis treści

Arkusz maturalny z informatyki składał się z dwóch części. Pierwsza zawierała 3 zadania i w ciągu 60 minut można było uzyskać maksymalnie 15 punktów. Druga część zawierała kolejne 3 polecenia. Do ich wykonania niezbędne było korzystanie z nośnika danych – tu w trakcie 150 minut można było otrzymać kolejne 35 punktów. Maturzyści wcześniej musieli zadeklarować system operacyjny, program użytkowy oraz środowisko programistyczne.

Arkusz zawierał pytania:

Dotyczące tworzenia algorytmów;
Polegające na analizie algorytmów;
Zamknięte sprawdzające podstawową wiedzę z różnych obszarów informatyki;
Programistyczne;
Bazodanowe;
Dedykowane dla arkusza kalkulacyjnego (można je było rozwiązać poprzez napisanie programu komputerowego).

Co nie stanowiło
trudności?

W przypadku pierwszej
części arkusza maturzyści nie mieli problemów z zadaniem 2.1, wymagającym
uzupełnienia miejsc w drzewie wywołań funkcji pisz oraz podania odpowiedniej kolejności wywołań tej funkcji.
Równie dobrze wyszło wykonanie polecenia 1.2, wymagającego od zdających podania
złożoności czasowej algorytmu, który napisali.

W części praktycznej egzaminu maturzyści najlepiej poradzili sobie z zadaniem 6.1, wymagającym podania nazw wszystkich perfum zawierających w składzie określony produkt. Również dobrze poradzili sobie z poleceniem 5.1. Tu musieli oni podać liczbę dni, w których na obserwowanej “odległej planecie” temperatura była większa lub równa 20 stopniom i jednocześnie opady były mniejsze lub równe 5 mm. Część trzecia zadania 5. również okazała się dość prosta.

Co stanowiło
trudności?

Największe problemy
maturzyści mieli z czwartą częścią pytania 5. Zdający nie potrafili podać
obliczeń właściwych dla dołączonej teorii Georga Nubisa. Podobne trudności
sprawiało zadanie 4.3, w którym maturzyści musieli znaleźć najdłuższy ciąg
kolejnych liczb, który spełniałby wskazane wymagania dodatkowe.

W części teoretycznej egzaminu trudności sprawiało polecenie 2.3. Tu maturzyści mieli trudność podania wzoru na łączną liczbę wywołań podanej funkcji.